1 Raja-raja 17

Pasal 17

א וַיֹּאמֶר֩ אֵלִיָּ֨הוּ הַתִּשְׁבִּ֜י מִתֹּשָׁבֵ֣י גִלְעָד֮ אֶל־אַחְאָב֒ חַי־יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר עָמַ֣דְתִּי לְפָנָ֔יו אִם־יִהְיֶ֛ה הַשָּׁנִ֥ים הָאֵ֖לֶּה טַ֣ל וּמָטָ֑ר כִּ֖י אִם־לְפִ֥י דְבָרִֽי׃ (ס)
1 Elia, orang Tisbe, salah seorang pemukim Gilead, berkata kepada Ahab: “Demi Yang Mahakekal yang hidup, Allah Israel, yang di hadapan-Nya aku berdiri: sesungguhnya tidak akan ada embun ataupun hujan selama tahun-tahun ini, kecuali atas perkataanku.”
ב וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלָ֥יו לֵאמֹֽר׃
2 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadanya:
ג לֵ֣ךְ מִזֶּ֔ה וּפָנִ֥יתָ לְּךָ֖ קֵ֑דְמָה וְנִסְתַּרְתָּ֙ בְּנַ֣חַל כְּרִ֔ית אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֥י הַיַּרְדֵּֽן׃
3 “Pergilah dari sini, berbeloklah ke arah timur, dan bersembunyilah di Sungai Kerit, yang terletak di sebelah timur Sungai Yordan.
ד וְהָיָ֖ה מֵהַנַּ֣חַל תִּשְׁתֶּ֑ה וְאֶת־הָעֹרְבִ֣ים צִוִּ֔יתִי לְכַלְכֶּלְךָ֖ שָֽׁם׃
4 Engkau akan minum dari sungai itu, dan Aku telah memerintahkan burung-burung gagak untuk memberimu makan di sana.”
ה וַיֵּ֥לֶךְ וַיַּ֖עַשׂ כִּדְבַ֣ר יְהוָ֑ה וַיֵּ֗לֶךְ וַיֵּ֙שֶׁב֙ בְּנַ֣חַל כְּרִ֔ית אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֥י הַיַּרְדֵּֽן׃
5 Lalu pergilah ia dan berbuat sesuai dengan firman Yang Mahakekal; ia pergi dan tinggal di Sungai Kerit, yang terletak di sebelah timur Sungai Yordan.
ו וְהָעֹרְבִ֗ים מְבִיאִ֨ים ל֜וֹ לֶ֤חֶם וּבָשָׂר֙ בַּבֹּ֔קֶר וְלֶ֥חֶם וּבָשָׂ֖ר בָּעָ֑רֶב וּמִן־הַנַּ֖חַל יִשְׁתֶּֽה׃
6 Burung-burung gagak membawakan kepadanya roti dan daging pada waktu pagi, serta roti dan daging pada waktu petang, dan ia minum dari sungai itu.
ז וַיְהִ֛י מִקֵּ֥ץ יָמִ֖ים וַיִּיבַ֣שׁ הַנָּ֑חַל כִּ֛י לֹֽא־הָיָ֥ה גֶ֖שֶׁם בָּאָֽרֶץ׃ (ס)
7 Setelah beberapa waktu, sungai itu menjadi kering, karena tidak ada hujan di negeri itu.
ח וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלָ֥יו לֵאמֹֽר׃
8 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadanya:
ט ק֣וּם לֵ֤ךְ צָרְפַ֙תָה֙ אֲשֶׁ֣ר לְצִיד֔וֹן וְיָשַׁבְתָּ֖ שָׁ֑ם הִנֵּ֨ה צִוִּ֥יתִי שָׁ֛ם אִשָּׁ֥ה אַלְמָנָ֖ה לְכַלְכְּלֶֽךָ׃
9 “Bangunlah, pergilah ke Sarfat, yang termasuk wilayah Sidon, dan tinggallah di sana. Sesungguhnya, Aku telah memerintahkan seorang janda di sana untuk memberimu makan.”
י וַיָּ֣קָם ׀ וַיֵּ֣לֶךְ צָרְפַ֗תָה וַיָּבֹא֙ אֶל־פֶּ֣תַח הָעִ֔יר וְהִנֵּֽה־שָׁ֛ם אִשָּׁ֥ה אַלְמָנָ֖ה מְקֹשֶׁ֣שֶׁת עֵצִ֑ים וַיִּקְרָ֤א אֵלֶ֙יהָ֙ וַיֹּאמַ֔ר קְחִי־נָ֨א לִ֧י מְעַט־מַ֛יִם בַּכְּלִ֖י וְאֶשְׁתֶּֽה׃
10 Lalu bangunlah ia dan pergi ke Sarfat. Ketika ia tiba di pintu gerbang kota itu, tampak di sana seorang janda sedang mengumpulkan kayu api. Ia memanggil perempuan itu dan berkata: “Tolong ambilkan aku sedikit air dalam bejana, supaya aku dapat minum.”
יא וַתֵּ֖לֶךְ לָקַ֑חַת וַיִּקְרָ֤א אֵלֶ֙יהָ֙ וַיֹּאמַ֔ר לִֽקְחִי־נָ֥א לִ֛י פַּת־לֶ֖חֶם בְּיָדֵֽךְ׃
11 Ketika perempuan itu pergi untuk mengambilnya, Elia memanggilnya lagi dan berkata: “Tolong bawakan juga untukku sepotong roti di tanganmu.”
יב וַתֹּ֗אמֶר חַי־יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אִם־יֶשׁ־לִ֣י מָע֔וֹג כִּ֣י אִם־מְלֹ֤א כַף־קֶ֙מַח֙ בַּכַּ֔ד וּמְעַט־שֶׁ֖מֶן בַּצַּפָּ֑חַת וְהִנְנִ֨י מְקֹשֶׁ֜שֶׁת שְׁנַ֣יִם עֵצִ֗ים וּבָ֙אתִי֙ וַעֲשִׂיתִ֙יהוּ֙ לִ֣י וְלִבְנִ֔י וַאֲכַלְנֻ֖הוּ וָמָֽתְנוּ׃
12 Perempuan itu menjawab: “Demi Yang Mahakekal yang hidup, Allahmu, sesungguhnya aku tidak mempunyai sepotong roti pun, kecuali segenggam tepung dalam tempayan dan sedikit minyak dalam buli-buli. Lihatlah, aku sedang mengumpulkan dua potong kayu api, lalu aku akan pulang dan mengolahnya untukku dan untuk anakku, supaya kami memakannya, lalu kami akan mati.”
יג וַיֹּ֨אמֶר אֵלֶ֤יהָ אֵלִיָּ֙הוּ֙ אַל־תִּ֣ירְאִ֔י בֹּ֖אִי עֲשִׂ֣י כִדְבָרֵ֑ךְ אַ֣ךְ עֲשִׂי־לִ֣י מִ֠שָּׁם עֻגָ֨ה קְטַנָּ֤ה בָרִאשֹׁנָה֙ וְהוֹצֵ֣אתְ לִ֔י וְלָ֣ךְ וְלִבְנֵ֔ךְ תַּעֲשִׂ֖י בָּאַחֲרֹנָֽה׃ (ס)
13 Elia berkata kepadanya: “Jangan takut. Pulanglah dan lakukanlah seperti yang kaukatakan itu. Tetapi buatlah lebih dahulu bagiku sebuah roti bundar kecil dari tepung itu, lalu bawalah kepadaku. Sesudah itu barulah kaubuat untukmu dan untuk anakmu.”
יד כִּ֣י כֹה֩ אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל כַּ֤ד הַקֶּ֙מַח֙ לֹ֣א תִכְלָ֔ה וְצַפַּ֥חַת הַשֶּׁ֖מֶן לֹ֣א תֶחְסָ֑ר עַ֠ד י֧וֹם תתן־[תֵּת־] יְהוָ֛ה גֶּ֖שֶׁם עַל־פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה׃
14 Sebab beginilah firman Yang Mahakekal, Allah Israel: “Tempayan tepung itu tidak akan habis, dan buli-buli minyak itu tidak akan berkurang, sampai hari Yang Mahakekal menurunkan hujan ke atas permukaan tanah.”
טו וַתֵּ֥לֶךְ וַתַּעֲשֶׂ֖ה כִּדְבַ֣ר אֵלִיָּ֑הוּ וַתֹּ֧אכַל הוא־והיא [הִֽיא־] [וָה֛וּא] וּבֵיתָ֖הּ יָמִֽים׃
15 Lalu perempuan itu pergi dan berbuat sesuai dengan perkataan Elia. Maka perempuan itu, Elia, dan seisi rumahnya makan berhari-hari lamanya.
טז כַּ֤ד הַקֶּ֙מַח֙ לֹ֣א כָלָ֔תָה וְצַפַּ֥חַת הַשֶּׁ֖מֶן לֹ֣א חָסֵ֑ר כִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר בְּיַ֥ד אֵלִיָּֽהוּ׃ (פ)
16 Tempayan tepung itu tidak habis, dan buli-buli minyak itu tidak berkurang, sesuai dengan firman Yang Mahakekal yang telah difirmankan-Nya melalui Elia.
יז וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה חָלָ֕ה בֶּן־הָאִשָּׁ֖ה בַּעֲלַ֣ת הַבָּ֑יִת וַיְהִ֤י חָלְיוֹ֙ חָזָ֣ק מְאֹ֔ד עַ֛ד אֲשֶׁ֥ר לֹא־נֽוֹתְרָה־בּ֖וֹ נְשָׁמָֽה׃
17 Sesudah peristiwa-peristiwa itu, anak laki-laki perempuan pemilik rumah itu jatuh sakit. Sakitnya sangat parah, sampai tidak ada lagi napas yang tersisa padanya.
יח וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל־אֵ֣לִיָּ֔הוּ מַה־לִּ֥י וָלָ֖ךְ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים בָּ֧אתָ אֵלַ֛י לְהַזְכִּ֥יר אֶת־עֲוֺנִ֖י וּלְהָמִ֥ית אֶת־בְּנִֽי׃
18 Lalu perempuan itu berkata kepada Elia, “Apa urusanku denganmu, hai abdi Allah? Engkau datang kepadaku untuk mengungkit kesalahanku dan untuk membunuh anakku!”
יט וַיֹּ֥אמֶר אֵלֶ֖יהָ תְּנִֽי־לִ֣י אֶת־בְּנֵ֑ךְ וַיִּקָּחֵ֣הוּ מֵחֵיקָ֗הּ וַֽיַּעֲלֵ֙הוּ֙ אֶל־הָעֲלִיָּ֗ה אֲשֶׁר־הוּא֙ יֹשֵׁ֣ב שָׁ֔ם וַיַּשְׁכִּבֵ֖הוּ עַל־מִטָּתֽוֹ׃
19 Elia berkata kepada perempuan itu: “Berikanlah anakmu kepadaku.” Lalu ia mengambil anak itu dari pangkuan ibunya, membawanya naik ke kamar atas tempat ia tinggal, dan membaringkannya di atas tempat tidurnya sendiri.
כ וַיִּקְרָ֥א אֶל־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י הֲ֠גַם עַל־הָאַלְמָנָ֞ה אֲשֶׁר־אֲנִ֨י מִתְגּוֹרֵ֥ר עִמָּ֛הּ הֲרֵע֖וֹתָ לְהָמִ֥ית אֶת־בְּנָֽהּ׃
20 Lalu ia berseru kepada Yang Mahakekal dan berkata: “Ya Yang Mahakekal, Allahku, apakah Engkau mendatangkan malapetaka juga atas janda ini, yang padanya aku menumpang, dengan mematikan anaknya?”
כא וַיִּתְמֹדֵ֤ד עַל־הַיֶּ֙לֶד֙ שָׁלֹ֣שׁ פְּעָמִ֔ים וַיִּקְרָ֥א אֶל־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י תָּ֥שָׁב נָ֛א נֶֽפֶשׁ־הַיֶּ֥לֶד הַזֶּ֖ה עַל־קִרְבּֽוֹ׃
21 Lalu ia merebahkan dirinya di atas anak itu tiga kali, berseru kepada Yang Mahakekal, dan berkata: “Ya Yang Mahakekal, Allahku, kiranya nyawa anak ini kembali ke dalam tubuhnya.”
כב וַיִּשְׁמַ֥ע יְהוָ֖ה בְּק֣וֹל אֵלִיָּ֑הוּ וַתָּ֧שָׁב נֶֽפֶשׁ־הַיֶּ֛לֶד עַל־קִרְבּ֖וֹ וַיֶּֽחִי׃
22 Yang Mahakekal mendengarkan permohonan Elia, dan nyawa anak itu kembali ke dalam tubuhnya, lalu ia hidup kembali.
כג וַיִּקַּ֨ח אֵלִיָּ֜הוּ אֶת־הַיֶּ֗לֶד וַיֹּרִדֵ֤הוּ מִן־הָעֲלִיָּה֙ הַבַּ֔יְתָה וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ לְאִמּ֑וֹ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣לִיָּ֔הוּ רְאִ֖י חַ֥י בְּנֵֽךְ׃
23 Lalu Elia mengambil anak itu, membawanya turun dari kamar atas ke dalam rumah, dan menyerahkannya kepada ibunya. Elia berkata: “Lihatlah, anakmu hidup.”
כד וַתֹּ֤אמֶר הָֽאִשָּׁה֙ אֶל־אֵ֣לִיָּ֔הוּ עַתָּה֙ זֶ֣ה יָדַ֔עְתִּי כִּ֛י אִ֥ישׁ אֱלֹהִ֖ים אָ֑תָּה וּדְבַר־יְהוָ֥ה בְּפִ֖יךָ אֱמֶֽת׃ (פ)
24 Lalu perempuan itu berkata kepada Elia, “Sekarang aku tahu bahwa engkau seorang abdi Allah, dan firman Yang Mahakekal di mulutmu itu benar.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya